należała do grona założycielek Towarzystwa Ziemianek Pomorskich. Z jej inicjatywy powstały koła w Tucholi (1911, prezesowała tam do 1926 r.), Sępólnie Krajeńskim (1918), Kartuzach (1931). W 1927 r. założyła w Pelplinie Sodalicje Mariańską Pań Wiejskich, której patronował ks. bp Stanisław Okoniewski. W 1917 r. zorganizowała obchody kościuszkowskie w Wysokiej i okolicy, a w Tucholi założyła Kółko Oświatowe skupiające ok. 40 członków. W latach 1918-20 towarzyszyła mężowi w działaniach związanych z powrotem Pomorza do Polski, prowadząc pracę oświatową jako organizatorka i nauczycielka kursów językowych dla kandydatów na urzędników i nauczycieli. Zaangażowała się również w akcję "Ratujcie Dzieci" oraz działalność na rzecz plebiscytów na Warmii i Mazurach oraz na Śląsku. W latach 1922-26 redagowała dodatek "Ziemianka Pomorska" do organu Kółek Rolniczych "Kłosy". Jako prezeska Towarzystwa Ziemianek Pomorskich w latach 1926-29 kierowała przygotowaniem zbiorów pomorskich do Pawilonu Ziemianek i Włościanek na Powszechnej Wystawie Krajowej w Poznaniu w 1929 r. W ramach Pomorskiego Towarzystwa Rolniczego przewodniczyła Komisji Kół Gospodyń Wiejskich popularyzując w nich wiedzę rolniczą i kulturę życia codziennego oraz sztukę ludową, w tym zwłaszcza haft kaszubski. W 1930 r.