Powierzchnia głowy jest gęsto punktowana z wyjątkiem niepunktowanej V-kształtnej płytki na ciemieniu. Białe włoski porastają poprzeczną wypukłość czoła. Czułki są lekko zakrzywione i mają wydłużone człony pierwszy i trzeci. Barwa czułków oprócz czerwonego pierwszego członu jest niebieskozielona. Poprzeczne przedplecze ma prawie równoległe brzegi boczne. Tarczka ma obrys trójkąta równobocznego. Na powierzchni pokryw występują słabiej niż u zrąbienia świerkowego zaznaczone żeberka podłużne, zwłaszcza w przedniej połowie i po bokach pokryw wypłaszczone. Przestrzenie między żeberkami są regularnie, drobno, gęsto punktowane i pozbawione zmarszczek. Na każdej pokrywie znajdują się trzy okrągłe dołki o mniejszych niż u zrąbienia sosnowego i C. solieri rozmiarach; przedni z nich leży niedaleko tarczki, a środkowy i tylny są węższe niż dwie przestrzenie między żeberkami. Brzegi boczne pokryw w tylnych ⅔ są piłkowane mocniej niż u zrąbienia dębowca. Przedpiersie wypuszcza szeroki wyrostek międzybiodrowy z trzema ząbkami, z których boczne nie są krótsze niż środkowy. Odnóża przedniej pary mają silnej budowy uda z mocnym, tępym zębem skierowanym ku przodowi.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Chrysobothris leonhardi · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.