Jak napisał o nim w swych wspomnieniach Witold Giełżyński: Obdarzony fenomenalną pamięcią, oczytany w historii i literaturze, posiadający łatwość pióra i zacięcie polemiczne, stał się zawziętym szermierzem kierunku narodowego, odważnym w walce z obcym rządem i niebezpiecznym dla przeciwników ideowych we własnym społeczeństwie. On to prowadził najbardziej zajadłe kampanie przeciwko „Kurierowi Lubelskiemu” i jego kierownikom, z zasady nie podpisując się lub ukrywając pod kryptonimami. Ale spod jego pióra wyszły też śmiałe i nieodparte ataki antyrządowe. W tym okresie pełnił też funkcję prezesa Kasy Przemysłowców w Lublinie a także był członkiem Lubelskiego Towarzystwa Dobroczynności (1919–1924)Aneta Bąk-Pitucha, Ziemiaństwo na Lubelszczyźnie w latach 1918–1939, Lublin 2016, s. 18, 166. Był także bibliofilem i darczyńcą Biblioteki Publicznej im. Hieronima Łopacińskiego w LublinieLista darczyńców rzeczywistych, w: Artur Sitko, Darczyńcy Biblioteki Publicznej im. Hieronima Łopacińskiego w Lublinie 1907-1939, Lublin 2005 ISBN 83-86361-01-8, s. 66. Sekretarz Koła Lubelskiego Towarzystwa Opieki nad Zabytkami Przeszłości. W latach 1909–1912 był kasjerem Lubelskiego Towarzystwa Literacko-NaukowegoAndrzej Wac-Włodarczyk, Lubelskie Towarzystwo Naukowe i jego prezesi, Lublin 2021, s. 15.