Relacja Pulkavy z Radenína jest dość wiarygodna, gdyż w 1253 roku wojska króla Węgier i Chorwacji Beli IV faktycznie najechały Morawy. Znaczną część jego armii stanowili Połowcy, którzy wyglądem i strojem przypominali Tatarów, którzy przetoczyli się przez Morawy już w 1241 roku. Pulkava z Radenína pomylił tych dzikich Połowców z Tatarami.
Imię Jaroslava ze Šternberka jako zwycięzcy nad Tatarami w 1241 roku po raz pierwszy wymienił w Kronice czeskiej z 1541 roku Václav Hájek z Libočan i od niego tę informację przejęli inni historycy. Ten członek rodu Šternberków nazywany jest także „Jaroslavem, czyli o wielkich bojach chrześcijan z Tatarami”, w jednej z pieśni Rękopisu królowodworskiego, uznanego za fałszerstwo historyczne. Šternberkowie malowali w swoich zamkach i kościołach sceny z bitwy z Tatarami. Od połowy XIX wieku sytuacja uległa zmianie i czescy historycy zaczęli kwestionować autentyczność Jaroslava ze Šternberka i jego zwycięską bitwę z 1241 roku.