Przeznaczanie użytków rolnych na cele niezwiązane z produkcją rolniczą wymagało w każdym poszczególnym przypadku uzgodnienia z właściwym do spraw rolnych organem prezydium wojewódzkiej lub powiatowej rady narodowej.
Przepisy związane z uchwałą stosowano przy: opracowywaniu miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, projektach wyznaczenia terenów budowlanych na obszarach wsi, wydawaniu decyzji o lokalizacji szczegółowej inwestycji, zmianie sposobu wykorzystania terenu w razie braku zatwierdzonego planu zagospodarowania przestrzennego.
Zespoły do spraw ochrony użytków rolnych W celu przeprowadzenia doraźnej analizy miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego oraz opracowania wniosków co do potrzeby doraźnej aktualizacji tych planów, prezydia rad narodowych powoływały zespoły do spraw ochrony użytków rolnych, w składzie: członek prezydium rady narodowej, któremu podlegają sprawy rolne - jako przewodniczący, przedstawiciel organów prezydium danej rady narodowej właściwych do spraw rolnych, przedstawiciel organu planowania gospodarczego, przedstawiciel miejscowego planowania przestrzennego, przedstawiciel organów właściwych do spraw gospodarki komunalnej, przedstawiciel inwestora zainteresowanego realizacją inwestycji na obszarze objętym planem.