Ponadto w 1971 i 1972 Ryszard Szurkowski wygrał jako pierwszy Polak od 1956 Wyścig Pokoju. Innymi jego zawodnikami byli m.in. Stanisław Szozda, Jan Magiera, Zygmunt Hanusik, Zenon Czechowski, Lucjan Lis, Edward Barcik, Jan Smyrak, Janusz Kowalski.
W 1972 otrzymał Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski.
Uważany za najwybitniejszego polskiego trenera w historii, zginął tragicznie w wypadku samochodowym 5 stycznia 1973 w Skomielnej Białej w województwie małopolskim. Po jego śmierci jego zawodnicy sięgnęli w 1973 po mistrzostwo świata zarówno w wyścigu indywidualnym (Ryszard Szurkowski przed drugim Stanisławem Szozdą), jak i drużynowym na 100 km. Jego pamięci poświęcony jest Memoriał im. Henryka Łasaka. Pochowany na cmentarzu Powązki Wojskowe w Warszawie (kwatera A15-8-19)Wyszukiwarka cmentarna - Warszawskie cmentarze.
Przypisy
Bibliografia Bogdan Tuszyński, Złota księga kolarstwa polskiego, wyd. Polska Oficyna Wydawnicza "BGW", Warszawa 1995, według indeksu
Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Polskie ofiary wypadków drogowych Kategoria:Polscy kolarze szosowi Kategoria:Polscy trenerzy kolarstwa Kategoria:Urodzeni w 1932 Kategoria:Zmarli w 1973 Kategoria:Biografie kanonu polskiej Wikipedii Kategoria:Pochowani na Powązkach-Cmentarzu Wojskowym w Warszawie