W czasie trwania II wojny światowej obiekt synagogi został spalony przez okupujących wieś Niemców. Ostatnim rabinem pełniącym swą funkcję był Zalman Kossowski. Architektura W obiekcie synagogi sala główna została zagłębiona o trzy stopnie w stosunku do pozostałych pomieszczeń. Powstała na planie kwadratu o wymiarach 13,40 m × 13,30 m, natomiast wysokość ścian sięgała 6,90 m (najwyższy punkt sklepienia na wysokości 11,30 m). Od strony zachodu znajdowała się sień z niewielką izbą z wejściem do obiektu, a od południa i północy ulokowano babińce. Z czasem nad sienią nadbudowano dodatkowy babiniec, do którego docierano dwoma biegami schodów od zewnątrz obiektu. Ściany zewnętrzne od wschodu i zachodu zostały skonstruowane z długich belek bez połączeń, natomiast ściany nadbudowanego babińca zbudowano w systemie łątkowo-sumikowym. Między sienią i salą główną znajdowały się szerokie drzwi z nadprożem z dwóch skośnych belek, połączonych w jedną. Okna od sali głównej podtrzymywały nadproża wycięte w łuki odcinkowe. Dla babińców na poziomie parteru zaprojektowano mniejsze okna, a na piętrze o kształcie prostokąta. Salę główną przykrywała ośmioboczna kopuła wbudowana w dolne, trapezowe wiązary łamanego, mansardowego, trzykondygnacyjnego dachu ze ścianką kolankową. Narożniki sali spięto przekątnymi beleczkami.