Członkowie Sojuszu oświadczyli, że państwa Układu Warszawskiego nie są już ich przeciwnikami. Zaproszono rządy ZSRR, Czeskiej i Słowackiej Republiki Federacyjnej, Republiki Węgierskiej, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Ludowej Bułgarii i Rumunii do odwiedzenia kwatery głównej NATO. Podkreślono, że konieczne są porozumienia w zakresie kontroli zbrojeń, a priorytet nadano Traktatowi o konwencjonalnych siłach zbrojnych w Europie CFE.
Sojusz Północnoatlantycki zaznaczył, że dla zapewnienia pokoju, w tak dynamicznie zmieniającej się sytuacji, musi zachować odpowiednią proporcję sił nuklearnych i konwencjonalnych. Zapowiedziano znaczące zmniejszenie roli taktycznych systemów nuklearnych krótkiego i bliskiego zasięgu. W kontekście planów obrony i kontroli zbrojeń zapowiedziano opracowanie nowej strategii wojskowej. Duże nadzieje wiązano z rolą Konferencji Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie. Zaproponowano, aby uczestnicy paryskiego szczytu KBWE zdecydowali, w jaki sposób można stworzyć forum szerszego dialogu politycznego w bardziej zjednoczonej Europie.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia