Emily Shackleton wspierała męża polarnika, wykorzystując spotkania towarzyskie i znajomości, by gromadzić wsparcie finansowe. Wpłynęła na powstanie artykułu Henry'ego Lucy w „Daily Express”, który przekonał premiera do przyznania Shackletonowi grantu na pokrycie kosztów wyprawy polarnej. Finanse przez nią zgromadzone umożliwiły Ernestowi Shackletonowi rozpoczęcie , a później Imperialnej Ekspedycji Transantarktycznej. mały|Emily z dziećmi, 1914 Pod nieobecność męża utrzymywała rodzinę. Około 1910 zaangażowała się w ruch . Została komisarką oddziału w Eastbourne. Była jedną z najważniejszych działaczek ruchu. W 1914 w klubie Empress Emily Shackleton otworzyła kiermasz na rzecz Czerwonego Krzyża.
Kiedy Ernest zmarł na atak serca podczas jednej z wypraw, Emily zdecydowała, że zostanie pochowany na Georgii Południowej. Po jego śmierci Emily działała na rzecz zachowania pamięci polarnika. Z pomocą przyjaciela rodziny, szkockiego meteorologa i geografa , napisała pierwszą biografię Shackletona, która ukazała się w 1923 pt. Życie Sir Ernesta Shackletona.