bolĭšii, fita, ižica. 1996: Obaj językoznawcy pominęli jo (następujące po jatь), Cubberly nie dał nazwy dla ju (po jo), a Haburgaev dla ju, ję (po jusъ malyi ) i ją (po jusъ bolъšij). Wszystkie litery uwzględnia nazewnictwo ustalone w normie ISO 6861 azu, buki, vedi, glagol’, dobro, est’, živěte, zělo, zemlja, iže, i, g’erv’, kako, ljudi, myslite, naš, on, pokoj, r’ci, slovo, tverdo, uk, fert, xěr, omega, cy, červ’, ša, šta, er, ery, er’, jat’, jo, ju, as, es, jes, jas, fita, ižica.
Zabytki głagolicy Najstarsze zabytki zachowały się jedynie w odpisach z X oraz z XI wieku: Kodeks mariański, Kodeks zografski, Mszał kijowski, Fragmenty Cloza, Kodeks Assemaniego, Modlitewnik synajski, Psałterz synajski. Zachowane oryginalne zabytki to: Inskrypcja presławska, 893, Fragmenty kijowskie, X wiek, Płyta z Baški, płyta z Senja, obie około 1100, Fragmenty wiedeńskie, XI wiek, Istarski Razvod, 1275-1395, Vinodolski ZakonVinodolski Zakon., 1288 (unikatowy akt prawny), Mszał Hrvoja, 1404, Glagoljski zapis Jurja iz Slavonije, około 1400, Konavoski fragmentKonavoski fragment., 1060, Inskrypcja z KrkInskrypcja z Krk., XI wiek, Inskrypcja z ValunInskrypcja z Valun.. Starodruki Pierwszą księgę wydrukowano głagolicą w 1483 roku, 28 lat po Biblii Gutenberga, wcześniej niż drukowano w Berlinie czy Moskwie.