Jedynym w swoim rodzaju przedsięwzięciem Icyngera było wydawanie odręcznej gazetki w języku hebrajskim „Ha-Mesaper” (hebr. „Narrator”), z literackim dodatkiem dwutygodniowym „Min Ha-Mejcar” (hebr. „Z ucisku”), którą redagował co najmniej do 14 września 1942 roku. Spisywał kronikę getta, pisał artykuły, piosenki, komiksy itp. Icynger prowadził też konspiracyjny almanach literacki „Geto-szriftn”.
Poruszał w swoich utworach najważniejsze problemy getta. Potępiał policję gettową i przełożonego Judenratu Chaima Rumkowskiego (Czarny Żyd, Piętnaście marek, Jestem policjantem).
Izrael Ber Icynger podpisywał swoje wiersze licznymi pseudonimami. Oprócz najbardziej znanego – Alter Sznur, posługiwał się także nazwiskami: Mordowicz, M. Grinwald, A. B. Fridman, Abraham Majzels, Sadenkiewicz.
Część twórczości Altera Sznura ocalała. Odnalazł się pierwszy numer „Min Ha-Mejcar” oraz fragmenty numerów: 2 i 3. Jakub Cwi Juszkowicz, przechowywał w swoim domowym archiwum w Izraelu inne utwory. Odnaleziono także ukrytą w getcie paczkę piosenek Icyngera. Obecnie znajduje się ona w zbiorach Żydowskiego Instytutu Historycznego w Warszawie.