Kryzys nastąpił po II wojnie światowej. Pogłowie spadło wówczas drastycznie. W 1956 po raz kolejny opisano odmianę hodowaną wówczas w czystości rasowej. Po wojnie stwierdzono występowanie zaledwie 50-60 osobników. Czystość rasy zaczęła się obniżać w latach następnych, co potwierdziły badania opublikowane w 1972. Główną przyczyną było najprawdopodobniej krzyżowanie z rasami angielskimi: berkshire oraz cornwall. Od początku lat 80. XX wieku podejrzewano, że rasa wymarła w swojej czystej postaci. Po przeprowadzeniu szczegółowych poszukiwań wykazano jednak, że w niektórych regionach Słowenii zachowały się prymitywne osobniki, bardzo zbliżone do wzorca rasowego. Rasę objęto wówczas ochroną prawną, a od lat 90. XX wieku wprowadzono księgi hodowlane.
Ostatni kryzys hodowli przypadł na lata 1994-1996. Po nim populacja zaczęła systematycznie wzrastać, ale nadal jest na tyle mała, że jej rozwój grozi inbredacją. W 2005 naliczono około 320 osobników, w tym 90% krytych w czystości rasy.