W strukturze organizacyjnej rad narodowych wyodrębniono następujące wydziały: ochrony porządku i bezpieczeństwa publicznego; rolnictwa; przemysłu terenowego i rzemiosła; budownictwa terenowego, inspekcji budowlanej, zabudowy miast i wsi; gospodarki komunalnej i mieszkaniowej; handlu wewnętrznego; skupu; budowy i utrzymania dróg oraz transportu drogowego; gospodarki wodnej; oświaty i kultury; zdrowia, kultury fizycznej i turystyki; zatrudnienia; rent i pomocy społecznej; finansów; inne sprawy administracji państwowej.
Prezydium rady narodowej zamiast wydziałów mogły tworzyć zarządy, oddziały, referaty, kolegialne komisje lub urzędy o innej nazwie.
Kierowanie wydziałami Na czele wydziałów stali kierownicy, którzy ponosili odpowiedzialność za ich pracę i jej wyniki. Kierowników wydziałów powoływało i odwoływało prezydium rady narodowej. Prezydium rady narodowej rozpatrywało sprawozdania z działalności wydziałów.
Wydziały działały zgodnie z wytycznymi i zarządzeniami swojego prezydium oraz zgodnie z wytycznymi odpowiednich wydziałów wyższego stopnia i właściwego ministra.
W gromadzkiej radzie narodowej zamiast wydziałów tworzone były biura, którymi kierował sekretarz gromadzki. Zasady i tryb powoływania sekretarza gromadzkiego oraz jego obowiązki i prawa określała Rada Ministrów w drodze rozporządzenia.
Przypisy
Kategoria:Administracja publiczna Polski Ludowej