Był też mecenasem sztuki, wspierał m.in. pisarza Wincentego Pola i malarza Jacka Malczewskiego. Gromadził dzieła sztuki, jego dwór w Zagórzu był nazywany „Małymi Atenami".

Przed wybuchem powstanie styczniowego uwłaszczył chłopów. Czynnie angażował się w działalność konspiracyjną w Zagłębiu Dąbrowski. Ze względu na chorobę nie wziął udziału w początkowych walkach powstańczych. Wyjechał do Lwowa, gdzie z nominacji Mariana Langiewicza objął funkcję komisarza cywilnego Rządu Narodowego na Galicję Wschodnią. W listopadzie 1863 r. objął stanowisko naczelnika krakowskiej ekspozytury, organizując przerzut broni z zaboru austriackiego do rosyjskiego. W 1864 swoje dobra sprzedał tanio śląskiemu przedsiębiorcy Gustawowi von Kramsta, gdyż obawiał się ich konfiskaty przez władze carskie. Kupił wieś Wilkoszewice, gdzie zamieszkał.

Życie prywatne Syn Leonarda i Konstancji z domu Malczewskiej, brat cioteczny Służebnicy Bożej Kościoła Katolickiego Wandy Malczewskiej, krewny malarza Jacka Malczewskiego. Zawarł związek małżeński z Ewą Siemieńską (1840–1894), miał syna Leonarda (1856–1915).