Pełnił funkcję dowódcy plutonu czołgów i adiutanta dowódcy 2. Pułku Pancernego. Po zakończeniu działań wojennych jeszcze przez dwa lata stacjonował w Niemczech.
Życie na emigracji W marcu 1947 r. powrócił do Wielkiej Brytanii, gdzie pracował jako handlowiec. Ożenił się z Angielką, Caroline Grenfell, z którą miał dwoje dzieci - Stefana i Helenę. Małżeństwo nigdy nie zaakceptowało faktu, że komuniści zajęli Polskę. Wierzyli, że Sowieci są nie mniej zdeterminowani niż Niemcy, by wymazać z powierzchni ziemi polską kulturę i dziedzictwo. Przedwojenny majątek jego rodziny zastał zagrabiony przez władze PRL. Mieczkowski był aktywnym działaczem skupionym wokół wielu instytucji polonijnych, m.in.: członkiem Rady Instytutu Polskiego oraz Muzeum im. gen. Sikorskiego, gdzie zajmował się sprawami Biblioteki Polskiej w Londynie oraz Polskiego Ogniska. Mimo emigracyjnego oddalenia pozostał związany z polskimi sprawami, często odwiedzał Ojczyznę i swoje rodzinne strony. W Polsce założył fundację upamiętniającą 1. Dywizję Pancerną. Przewodniczył też komitetom, które budowały pomniki w Duns w Szkocji (Pułków Pancernych) oraz w Warszawie (I. Dywizji Pancernej). Brał udział w wielu krajowych oraz emigracyjnych przedsięwzięciach, których celem było ocalenie pamięci o polskich formacjach walczących na Zachodzie.