prace wstrzymano w 1756 roku podczas wojny siedmioletniej) w stylu późnego baroku, z jej czasów pochodzą rokokowe ornamenty i portrety przodków Habsburgów w wielkiej sali bankietowej (). Zmiany obejmowały przekształcenie układu pomieszczeń, wydzielenie strefy reprezentacyjnej i zamkniętej, podział pomieszczeń dla dworu według płci. Południowe skrzydło pałacu zaprojektował , a fasadę – Konstantin Johann von Walther zu Pfeilsberg. Z polecenia Marii Teresy na pierwszym piętrze w skrzydle południowym powstała w latach 1765–1766 kaplica pamięci cesarza Franciszka I Lotaryńskiego projektu Nicolò Pacassiego (cesarz Franciszek I zmarł w tymże pomieszczeniu). Sama Maria Teresa odwiedziła Innsbruck tylko dwa razy. Obecny wygląd Hofburga w dużej części wynika ze zmian wprowadzonych za jej życia. Po śmierci Marii Teresy pałac był rezydencją jej córki, Marii Elżbiety Habsburg. W latach 1804–1815 była to druga rezydencja władcy Królestwa Bawarii, Maksymiliana I Wittelsbacha.

Za czasów arcyksięcia Karola Ludwika od 1858 roku dokonano przebudowy apartamentów;