Decyzję o urządzeniu wystawy krajowej, nie później niż w 1877 roku, podjęło Galicyjskie Towarzystwo Gospodarskie podczas posiedzenia w lutym 1875 roku. Powołano wtedy 4-osobowy komitet, którego zadaniem było zachęcenie innych organizacji krajowych do poparcia pomysłu i wyznaczenia delegatów do Komitetu Wystawy. Ten został powołany w kwietniu 1876 roku, a na jego czele stanął Włodzimierz Dzieduszycki. Zaplanowano, że wystawa będzie czynna w dniach od 6 września do 4 października 1877 roku. Ostatecznie na początku października 1877 roku podjęto decyzję o jej przedłużeniu do 7 października 1877 roku.
Uroczyste otwarcie w dniu 6 września poprzedziła msza w katedrze łacińskiej. Na otwarcie, które zorganizowano w sieni dawnego pałacu Jabłonowskich, przybyli: przedstawiciel władz krajowych, radni Lwowa, duchowieństwo, wojskowi, wystawcy i mieszkańcy Lwowa. Jako pierwszy przemówił prezes Dzieduszycki, który, pomimo choroby, na wózku przebył na uroczystość. Po nim przemawiał Aleksander Jasiński pełniący funkcję prezydenta Lwowa.
W wystawie wzięło udział 1300 wystawców, a wsparcia finansowego na jej organizację udzielili: rząd, rady gminne i powiatowe oraz Sejm Krajowy.