Architekci, urbaniści oraz firmy konsultingowe, takie jak Copenhagenize Design Company, wyspecjalizowały się później w propagowaniu tej koncepcji.
Jan Gehl jest bardzo stanowczy w swoich poglądach i przekonuje, że urbanistyka ostatnich pięćdziesięciu lat kosztowała życie dziesiątki tysięcy ludzi, ponieważ była nastawiona na ruch zmotoryzowany i utrzymywała ludzi w stanie permanentnego bezruchu. Badania wskazują, że każdy kilometr przejechany rowerem przyniósłby gospodarce 23 eurocenty, a każdy kilometr przejechany samochodem kosztowałby ogół społeczeństwa 16 eurocentów.
Mikael Colville-Andersen ukuł termin Copenhagenize we współczesnym znaczeniu. W 2006 założył fotobloga, a w 2009 agencję Copenhagenize Design, która doradza miastom i rządom w zakresie promocji komunikacji rowerowej.
Sam indeks uruchomiono w 2011 roku. W pierwszej edycji oceniono ponad 80 dużych miast, stosując model 13 kategorii punktowanych od 0 do 4 oraz do 12 punktów bonusowych. W edycji 2013 ranking rozszerzono do 150 miast, utrzymując 13-parametrowy model z punktami bonusowymi. W 2015 wprowadzono wyraźniejsze kryterium doboru miast – oceniano przede wszystkim obszary metropolitalne o populacji regionalnej powyżej 600 tys.