Aleksander Nowiński (ur. 31 października 1935 w Rypinie, zm. 24 stycznia 2023 w Lipnie) – polski paleontolog.
Życiorys i osiągnięcia naukowe Urodził się w Rypinie jako syn Barnaby, z zawodu szklarza i Jadwigi. W młodości mieszkał w Lipnie. Po ukończeniu szkoły średniej podjął studia na Wydziale Geologii Uniwersytetu Warszawskiego; jego praca magisterska, której promotorem był Władysław Pożaryski, dotyczyła stratygrafii kredy. Późniejsza kariera naukowa Aleksandra Nowińskiego była związana z Instytutem Paleobiologii PAN w Warszawie. Uczestniczył w trzech wyprawach naukowych do Mongolii, skąd opisał nowy rodzaj dinozaurów, nazwany od miejsca znalezienia nemegtozaurem. Stopień doktora uzyskał na podstawie rozprawy przygotowanej pod kierunkiem Anny Stasińskiej i poświęconej denkowcom; tej tematyce badawczej pozostał już wierny do końca życia. Uczestniczył w wyprawach na Spitsbergen, skąd opisał kilkanaście gatunków tabulatów. W 1992 uzyskał na Uniwersytecie Jagiellońskim habilitację na podstawie rozprawy pt. Późno-karbońskie i dolno-permskie Tabulata Spitsbergenu. Opisał rodzaj dewońskich tabulatów Syringella Nowiński, 1970, ale nazwa ta okazała się młodszym homonimem (Syringella Schmidt, 1868, gąbka), więc została zastąpiona przez Maksymilianites Zapalski & Nowiński, 2005.