poza angielskimi (stanowiącymi większość) znajdowały się w niej również publikacje w języku niemieckim, francuskim, rosyjskim, hiszpańskim i innych. Znaczną część spośród nich stanowiły publikacje o charakterze naukowym, zwłaszcza z zakresu nauk ścisłych. Pliki książek znajdowały się na serwerach hostingowych iFile.it, megaupload.com i mediafire.com (w większości iFile.it). Portal czerpał dochody z dobrowolnych donacji oraz reklam na stronie. Umożliwiał rejestrację, posiadał rozwiniętą społeczność użytkowników wraz z systemem rang i nagród za dodawanie nowych plików. Wyróżniał się zaawansowanym centralnym katalogiem i systemem zamówień konkretnych pozycji przez czytelników. W listopadzie 2011 zaimplementowano możliwość wykupienia konta premium.
Śledztwo, proces i zamknięcie strony Do zamknięcia Library.nu doprowadziła skoordynowana akcja siedemnastu brytyjskich, amerykańskich i niemieckich podmiotów związanych z rynkiem wydawniczym, m.in. i , które to stowarzyszenia przewodziły oskarżeniu, oraz wydawnictw: Elsevier, Macmillan, John Wiley & Sons, Oxford University Press, HarperCollins i innych. Wraz z Library.nu oskarżony został portal iFile.it, który hostował większość dostępnych przez bibliotekę materiałów.