inne są na brzegu owocnika, inne u jego podstawy. Cechy mikroskopowe Włoski brzeżne 150–700 (–1000) × 10–25 µm, proste, igłowate, wierzchołek zwykle spiczasty, grubościenne, septowane, z szeroką podstawą o średnicy ok. 50 µm. Włoski nasadowe gwiaździste, z (2–) 3–5 (–6) rozgałęzieniami, rozgałęzienia 40–160 (–180) × 6–15 µm, kolczaste. Ściana złożona z kulistych, cienkościennych komórek o średnicy do 35 µm, z wewnętrzną warstwą splecionych strzępek. W hymenium nierozgałęzione parafizy o średnicy do 3,5 µm, z pomarańczowym barwnikiem karotenoidowym, wierzchołek maczugowaty o średnicy około 6 µm. Worki 180–240 × 11-14 µm, cylindryczne, ze zwężającą się szypułką, wierzchołek zaokrąglony do ściętego, dość cienkościenny, nie barwiący się jodem. W worku po 8 zarodników. Askospory ułożone mniej więcej skośnie jednoszeregowo, 16–22 (–24) × (8,5–) 9–12 µm, cylindryczno-elipsoidalne, bezbarwne, szkliste, gładkie, dość cienkościenne, z episporium, które może się odłączyć po podgrzaniu w kwasie mlekowym. Gatunki podobne Małe, pomarańczowe miseczki z włoskami brzeżnymi tworzy również Cheilymenia fimicola, ale jej włosy są proste, septowane, zwężające się ku końcowi i rozgałęziają się tylko u podstawy. Ponadto u Cheilymenia fimicola wszystkie włoski są takie same.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Cheilymenia stercorea · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.