psychologia, filozofia i fizjologia), co wywarło silny wpływ na jego późniejszą krytykę prac Zygmunta Freuda. Podczas studiów jego tutorami byli Friedrich Waismann, Anthony Quinton i Iris Murdoch. Po studiach pełnił funkcje dydaktyczne na kilku uniwersytetach angielskich, prowadząc jednocześnie własne badania z obszaru psychologii społecznej. Po czym zaproponowano mu stanowisko wykładowcy filozofii na Narodowym Uniwersytecie Singapuru. Kiedy cudzoziemcy zostali zmuszeni do rezygnacji z pracy na uniwersytecie, powrócił do Anglii obejmując stanowisko starszego wykładowcy na Uniwersytecie Kent. Następnie wyjechał do Stanów Zjednoczonych, gdzie wykładał na Uniwersytecie Kalifornijskim w Berkeley. W 1973 roku został zaangażowany przez Alberta Slomana do utworzenia wydziału filozofii na Uniwersytecie Essex w Colchester, gdzie piastował funkcję profesora filozofii aż do 1994 roku. Sam również prowadził zajęcia z filozofii, psychopatologii, literatury i krytyki literackiej. Był charyzmatycznym wykładowcą. Zajęcia, które prowadził na pierwszym, wspólnym dla wszystkich studentów, roku, przekonały wielu z nich, początkowo nie planujących studiowania filozofii do wybrania jej jako kierunku na kolejne lata, a nowo powołanemu uniwersytetowi nadały ogólnokrajowego rozgłosu.