Stanisław Załęski (ur. 11 września 1843 w Krakowie, zm. 23 sierpnia 1908 w Nowym Sączu) – polski ksiądz jezuita, badacz dziejów zakonu jezuitów na ziemiach polskich, autor monumentalnej, pięciotomowej monografii Jezuici w Polsce.
Życiorys Po śmierci ojca jego matka przeniosła się do miejscowości Ropa k. Gorlic, gdzie rozpoczął edukację u miejscowego organisty. Później Załęski z matką mieszkali w Gorlicach i Nowym Sączu. W 1857 wstąpił do Prowincji Galicyjskiej zakonu jezuitów. Pierwszy rok nowicjatu przebył w austriackim Linzu. W 1858 powrócił do Polski i kontynuował nowicjat w Starej Wsi koło Brzozowa. Tam kształcił się do 1864. Następnie pracował jako nauczyciel w konwikcie w Tarnopolu. W latach 1867–1869 studiował teologię w kolegium jezuickim w Krakowie. Z poruczenia prowincjała przerwał studia i został wysłany z powrotem do Tarnopola (1869-1871). W 1870 został wyświęcony na kapłana.