W 1937 roku shibę uznano za pomnik przyrody. Następnie rasę tę ciągle ulepszano, aby stała się taką, jaką jest znana obecnie.
Użytkowość thumb|200px|right|Charakterystycznie dla szpiców zakręcony ogon nad grzbietem u shiba-inu Początkowo shiba był używany do polowań na ptactwo i małą zwierzynę. Obecnie jest to rasa psów do towarzystwa.
Szata i umaszczenie Umaszczenie (trzy główne kolory): rudy, czarny i sezamowy, możliwe białe znaczenia na podbrzuszu, łapach i okolicach kufy. Sezamowa sierść jest mieszanką rudej i czarnej. Mogą mieć białą część podobną do psów o czarnej sierści. Istnieje niewielka liczba siwowłosych shiba-inu.
Szata: okrywowy włos twardy, szorstki i prosty. Podszerstek miękki i gęsty. Kłąb i zad pokryty jest nieco dłuższym włosem – włos na ogonie jest dłuższy niż na reszcie ciała.