Grużewski podczas dwudziestolecia międzywojennego wystawiał swoje prace w Warszawie (1921), Wilnie (1927) i Łodzi (1929), a także w Paryżu (1927), Atenach (1929), Rzymie (1930) i Florencji, a malowane przez niego obrazy podczas transu uzyskały rozgłos w gazetach takich jak „The New York Herald” i „Psychika”. W 1928 został zaproszony na badania przez francuski , podczas których odbywał seanse spirytystyczne z udziałem . Wyniki badań opublikował „Revue Metapsychique” (1928). mały|Bunt Natury, według publikacji z 1927 roku Przed II wojną światową był także redaktorem „Przeglądu Ezoterycznego” – dodatku do pisma „Rubikon” oraz pisał artykuły z zakresu krytyki artystycznej dla „Przeglądu Artystycznego” w Wilnie (1925–1939). Był również członkiem Bractwa Białego Wschodu. Leon Chajn w swojej pracy Polskie wolnomularstwo 1920–1938 określił go mianem „czołowego przedstawiciela masonerii okultystycznej o kierunku metapsychicznym”, który wraz ze środowiskiem „Polskiego Towarzystwa Metapsychicznego” –psychologiem prof. Uniwersytetu Łódzkiego Albertem Dryjskim oraz architektem i wykładowcą akademickim Alfonsem Emilem Gravierem miał prowadzić „koło masonerii okultystycznej”L. Chajn, Polskie wolnomularstwo 1920–1938, Warszawa: Czytelnik, 1984, s. 480..