Walki nad Krasną – starcie zbrojne stoczone podczas kampanii wrześniowej nad Krasną. Miało ono miejsce 6 września 1939 i zakończyło się wygraną Niemców.
Przed bojem 3 Dywizja Piechoty Legionów (płk. Mariana Turkowskiego) zgodnie z planem mobilizacyjnym miała tworzyć część sił głównych południowego zgrupowania Armii „Prusy”. Pierwszy rzut 3 Dywizji Piechoty wyładował się 3 września 1939 w rejonie Radom – Jedlnia. Składał się tylko z I Batalionu 7 Pułku Piechoty Legionów, I Batalionu 8 Pułku Piechoty Legionów, I batalionu 9 Pułku Piechoty Legionów. Większe postępy armii niemieckiej zmusiły skierowanie batalionów szybciej, niż wcześniej chciano. Oddziały podporządkowano dowódcy 12 Dywizji Piechoty gen. Paszkiewiczowi i zostały skierowane do obrony rejonu Krasna – Luta – Samsonów. W ostatnim momencie przed walką przydzielono do oddziałów 1 Baterię 3 Pułku Artylerii Lekkiej Legionów oraz pluton z kompanii przeciwpancernej.
6 września niemiecka 2 Dywizja Lekka rozpoczęła siłami dwóch zgrupowań w sile ok. dywizjonu zmotoryzowanej kawalerii wspartej ok. 20–25 czołgów każde działania z rejonu Kielc w kierunku na Skarżysko-Kamienną i Radom. Natarcie wspierał 78 pułk artylerii dowodzony przez mjr.