Słoneczniczka (Helianthella Torr. & A.Gray) – rodzaj roślin z rodziny astrowatych. Wyróżnia się w jego obrębie ok. 9–11 gatunków. Zasięg rodzaju obejmuje zachodnią część Ameryki Północnej od Kolumbii Brytyjskiej w Kanadzie, poprzez zachodnią część Stanów Zjednoczonych po środkowy i południowo-zachodni Meksyk.
Niektóre gatunki są uprawiane jako rośliny ozdobne. W Polsce w uprawie spotykana jest słoneczniczka pięcionerwowa H. quinquenervis.
Morfologia Pokrój Byliny o łodygach wyprostowanych, osiągających od 20 do 150 cm wysokości, zwykle rozgałęzionych. Liście Łodygowe i odziomkowe, ulistnienie naprzeciwległe w dole pędu i skrętoległe w górze. Liście ogonkowe, przynajmniej dolne. Blaszka eliptyczna lub jajowata do równowąskiej, od nasady z trzema lub pięcioma głównymi wiązkami przewodzącymi, całobrzega, owłosiona lub naga. Kwiaty Zebrane w koszyczki powstające pojedynczo na szczycie pędu lub zebrane po kilka–kilkanaście w baldachogroniaste kwiatostany złożone. Okrywy dzwonkowate do szeroko półkulistych o średnicy od 1 do 5 cm. Listki na okrywach ułożone są zwykle w trzech rzędach, są trwałe, równowąskie do jajowatych, dolne czasem liściopodobne. Dno kwiatostanowe mniej lub bardziej wypukłe z plewinkami odpadającymi wraz z owocami. Brzeżnych kwiatów języczkowych jest 8–21 i ich korona jest zawsze żółta.