Aldo Castellani (ur. 8 września 1874 we Florencji, zm. 3 października 1971 w Lizbonie) – włoski lekarz.
W 1899 r. ukończył studia medyczne we Florencji. Przez pewien czas pracował w Bonn, a w 1901 r. wstąpił do Szkoły Higieny i Medycyny Tropikalnej w Londynie. Potem udał się do Entebbe w Ugandzie. Tutaj odkrył przyczynę i sposób przenoszenia śpiączki i dokonał wielu odkryć z zakresu bakteriologii i chorób pasożytniczych skóry. W 1903 r. został mianowany bakteriologiem przy rządzie Cejlonu w centralnym laboratorium w Kolombo, gdzie kontynuował badania w dziedzinie mykologii i bakteriologii, opisując m.in. kilka nowych gatunków pałeczek jelitowych. Wynalazł test absorpcyjny do serologicznej identyfikacji blisko spokrewnionych organizmów. W 1915 r. wyjechał z Cejlonu do Neapolu, gdzie objął katedrę medycyny. Był zaangażowany w czasie I wojny światowej w Serbii i Macedonii jako członek Międzysojuszniczej Komisji Sanitarnej. W 1919 Castellani wyjechał do Londynu jako konsultant w Ministerstwie Emerytur. Został wykładowcą mykologii i chorób grzybiczych w Londyńskiej Szkole Higieny i Medycyny Tropikalnej i założył praktykę konsultingową na Harley Street. W 1928 r. otrzymał tytuł szlachecki.