Ryba ta także sama pada łupem innych zwierząt. Staje się ofiarą kałamarnic z gatunku Gonatus fabricii, ryb chrzęstnoszkieletowych: raj gwiaździstych (Raja radiata; rajowate), rekinów polarnych (Somniosus microcephalus; Somniosidae), ostronosów atlantyckich (Isurus oxyrinchus; lamnowate), ryb kostnych np. mieczników (Xiphias gladius; miecznikowate) oraz ssaków: kapturników morskich (Cystophora cristata; fokowate) i morświnów zwyczajnych (Phocoena phocoena; morświnowate).
Tryb życia Cechuje go żyworodność lecytotroficzna (jajożyworodność); gonady samcze i samicze nie dojrzewają w tym samym czasie. W północnej części Morza Barentsa trze się w październiku i listopadzie, źródła podają też, że karmazyn jako cała populacja trze się od późnego lata do wczesnej jesieni. Zimą samice migrują do stałych miejsc rodzenia młodych, które znajdują się we wschodniej Grenlandii, u wybrzeży Lofotów, Nowej Fundlandii i Islandii; zaobserwowano, że osobniki migrujące na terenach wschodniego szelfu grenlandzkiego osiągały przeciętnie 29–20 cm. Osobniki żeńskie do czasu dojrzenia ikry przechowują plemniki samców w swych jajnikach;