Pierwotnie na działce lokacyjnej nr 5 znajdowała się drewniana karczma należąca do książąt Sanguszków. Barokowy budynek pałacowy został wzniesiony w latach 1785–1796 lub do 1799 roku z inicjatywy ówczesnego właściciela miasta, Hieronima Sanguszki. Nieco cofnięty względem drogi, był dwuskrzydłowy, a w obrębie działki znajdowały się wolnostojące zabudowania gospodarcze i prawdopodobnie stajnie. Na planie miasta z 1796 roku budynek oznaczono jako „Dom Książęcy” (niem. „Fürst Haus”), a w inwentarzu hrabstwa tarnowskiego umieszczono go pod nazwą „kamienica nowa na Przedmieściu Krakowskim zmurowana... z facjatą takąż i cyfrą Jaśnie Oświeconego Pana”.
Budynek był siedzibą magnacką. Książę Hieronim Sanguszko zamieszkał w nim na stałe od 1798 roku. Na początku XIX wieku syn Hieronima, książę Eustachy Sanguszko, sprzedał budynek władzom austriackim, które umieściły w nim w 1825 roku siedzibę cyrkułu tarnowskiego, a od 1867 roku powiatu tarnowskiego.