Sezon lęgowy w Argentynie trwa od października do stycznia, w Chile być może dłużej. Sterniczki argentyńskie gniazdują w parach lub luźnych grupach. Gatunek ten wydaje się bardziej monogamiczny niż inni przedstawiciele rodzaju Oxyura, choć w populacjach trzymanych w niewoli często mają miejsce kopulacje z osobnikami spoza pary, a samce, choć nie są terytorialne, bronią swych partnerek przed innymi samcami. Samiec podczas toków wydaje wszelkie mechaniczne odgłosy i miękkie, trzaskające pup-pup-pup-prup. Dodatkowo tokujące samce potrafią specyficznie poruszać szyją (pulsować). W gęstej roślinności samica buduje gniazdo, które jest dużą, płaską platformą. W zniosie jest zwykle od 3 do 5 jaj; obserwacje 12 jaj w gnieździe mogą być przypadkami pasożytnictwa ze strony innych samic. Samica wysiaduje jaja samodzielnie przez 23–24 dni. Pisklęta mają czarnawy tułów, czarną czapeczkę, blade gardło oraz długi, biały pasek oczny. Młode są w pełni opierzone po 56–63 dniach od wyklucia.
Status Nie uchodzi za zagrożoną, stąd też w Czerwonej księdze gatunków zagrożonych Międzynarodowej Unii Ochrony Przyrody (IUCN) nieprzerwanie od 1988 roku jest zaliczana do kategorii LC (Least Concern).