Mint w dużych ilościach od 1804 roku, kiedy to wstrzymano emisję monety o tym nominale.
Tło historyczne W 1804 roku prezydent Thomas Jefferson wstrzymał wybijanie srebrnych monet jednodolarowych, ponieważ znikały one z obiegu lub były wywożone poza Stany Zjednoczone. Dopiero w 1831 roku zakaz został cofnięty, ale dopiero w 1835 roku podjęto kroki ku wznowieniu emisji srebrnych jednodolarówek. W latach 1836–1839 miała miejsce emisja dolarów Gobrechta w liczbie ok. 1900 sztuk. Ograniczony charakter emisji wynikał z chęci sprawdzenia zapotrzebowania rynku na wznowienie emisji monety o takim nominale. W latach 30. XIX wieku złote monety o nominale 2,5 i 5 dolarów cieszyły się większą popularnością niż srebro. Spośród wszystkich srebrnych monet, największe zapotrzebowanie pojawiło się na monety o nominale 50, 25 i 10 centów, które służyły bankom za zabezpieczenie dla emitowanych banknotów. Pomysł dyrektora U.S. Mint, Roberta Pattersona, aby powrócić do wybijania srebrnych jednodolarówek, miał również na celu stworzenie alternatywy na rynku dla wspomnianych drobnych nominałów.