thumb|500px|Dialekty sztokawskie, w tym dialekt szumadyjsko-wojwodiński Dialekt szumadyjsko-wojwodiński () – dialekt sztokawski należący do grupy nowosztokawskich, używany w Wojwodinie (Baczka, Banat, Srem) i w północno-zachodniej Serbii Centralnej (Szumadii) po Kraljevo. Oprócz tego używany jest w izolowanych punktach w Slawonii, w Rumunii nad rzeką Maruszą a także na Węgrzech w koloniach sztokawskich w pobliżu Budapesztu.
Cechy językowe Do cech fonetycznych dialektu szumadyjsko-wojwodińskiego należą: nowosztokawska akcentuacja, charakteryzująca się na ogół cofnięciem miejsca akcentu o jedną sylabę, niejednolita tendencja do skracania samogłosek długich, np. râdim, sȅje zamiast râdīm, sȅjē, zastępstwo prasłowiańskiego *ě przez e (ekawica), np. sténa, mȅsto, choć z licznymi ikawizmamami, np. gńízdo, sìkira, viditi, lètiti, divojka, liczne ikawizmy są też w końcówkach, jak np. slàbiji, nísam, dȉ, nigdȉ, mèni, tèbi, dòbrīma, zanik fonemu *χ, np. vȑ, kòžu, strâ zamiast vȑh, kòžuh, strâh, fonem f na ogół zostaje zastąpiony przez v,