rum. Regiunea Akkerman) z zagarniętej przez ZSRR od Królestwa Rumunii południowej Besarabii (krainy Budziak). Wstępnie składał się z trzech miast na prawach rejonu i 13 rejonówВідомості Верховної Ради СРСР. — 1940. — № 51 (114). — 21 грудня. — С. 4..
7 grudnia 1940 siedzibę obwodu przeniesiono z Akermana do Izmaiła, równocześnie przemianowując obwód na izmailskiУказ Президиума ВС СССР от 7.12.1940 «О перенесении центра Аккерманской области УССР из города Аккерман в город Измаил и переименовании…».
Historyczna odrębność regionu uwidoczniała się w braku naturalnego połączenia lądowego obwodu z resztą Ukrainy, od której oddzielały go wody Dniestru i dniestrowy liman u Morza Czarnego. Do lat 1960. nie było tu żadnego mostu poprzez estuarium DniestruOdessa architects presented a new concept of the bridge on the Dniester estuary, a jedyna droga lądowa łączaca obwód z resztą Ukrainy biegła przez terytorium Mołdawii w okolicy Palanki. Dopiero w latach 1960. region otrzymał połączenie z Odessą i resztą Ukrainy, kiedy to wybudowano most kolejowo-drogowy wzdłuż wąskiej mierzei Bugaz. Ponieważ jest to droga lokalna, wiodąca przez gęsto zabudowany obszar letniskowy, droga przez Mołdawię jest dogodniejsza i zatem była i jest częściej korzystana. Poza brakiem naturalnego połączenia z Ukrainą, obwód izmailski, według historyka O.W.