Badania związku przeprowadzone w 2001 określiły wzór jego cząsteczki jako , składający się z 10 cząsteczek iminoheptazyny połączonych w liniowy łańcuch mostkami aminowymi utworzonymi pomiędzy atomami węgla i azotu . Budowę oligomeru określa wzór .
Wyniki kolejnych badań strukturalnych melonu, opublikowane w roku 2007, były jednak zgodne ze strukturą Redemanna. Ustalono, że cząsteczki mają zygzakowatą budowę, a poszczególne łańcuchy łączą się za sobą wiązaniami wodorowymi tworząc warstwy.
Zastosowanie Fotokataliza W 2009 roku Xinchen Wang ze współpracownikami zauważyli, że pod wpływem światła słonecznego melon wykazuje działanie katalizujące reakcję rozkładu cząsteczki wody na atomy wodoru i tlenu. Tym samym melon stał się pierwszym odkrytym niemetalicznym katalizatorem, wykazując takie zalety jak niski koszt, łatwa synteza, pomijalnie mała toksyczność, wyjątkowa stabilność chemiczna i termiczna. Wadą jest jego umiarkowana wydajność jako katalizatora, jednak upatruje się możliwości jej zwiększenia poprzez domieszkowanie lub wytworzenie nanostruktur o oczekiwanych właściwościach.
Prekursor azotku węgla W latach 90. XX w. obliczenia wykazały możliwość istnienia teoretycznej cząsteczki β- o strukturze analogicznej do β-, która mogłaby wykazywać wyższą twardość od diamentu. Melon jest również prekursorem tzw. grafitowego azotku węgla (g-).
Przypisy
Kategoria:Triazyny Kategoria:Polimery organiczne