W grudniu tego samego roku w zakładach Detroit Arsenal Tank Plant zaprezentowano kilka koncepcji dla T88.
Do konkursu na realizację dalszych prac stanęły trzy spółki – Bowen McLaughlin York, Pacific Car & Foundry Company oraz FMC Corporation. Jednym z głównych wymagań było zamontowanie żurawia z przodu pojazdu, co zrobiła wyłącznie spółka BMY, pozostałe zamontowały urządzenie w tylnej części kadłuba. Z tego powodu odrzucono propozycje FMC oraz Pacific Car & Foundry Company i kontrakt na opracowanie i budowę T88 przyznano spółce BMY. Umowę zawarto w kwietniu 1956 roku. W 1958 roku zaprezentowano pierwszy prototyp T88 z silnikiem Continental z czołgu M48A2. Jednostka napędowa okazała być się zbyt słaba, dlatego ostatecznie zdecydowano się zamontować mocniejszą jednostkę benzynową i nową przekładnię. W 1959 roku zatwierdzono ostateczny prototyp i zlecono budowę dodatkowych do testów. Produkcję seryjną rozpoczęto w 1960 roku, tym samym zmieniono oznaczenie z T88 na M88 Recovery Vehicle. W toku dalszej produkcji M88 osadzono na podwoziu nowych czołgów M60 Patton. Pierwsze egzemplarze wprowadzono do służby w 1961 roku. Do 1964 roku wyprodukowano od podstaw 1075 maszyn.