Podarował też miastu część gruntów i rowów oraz stawy. W 1537 miasto zostało sprzedane Bohuslavowi Rochecowi z Otova. Po nim właścicielami Ronšperka i niektórych okolicznych wsi zostali członkowie bogatej i wpływowej politycznie, luterańskiej rodziny Švamberków, którzy byli właścicielami majątku od 1546 do 1621 i w części są pochowani w miejscowym kościele. Rozszerzyli oni uprawnienia rady miejskiej i oddali miastu wszystkie bastiony miejskie i trzy bramy. Oprócz połowy barana do herbu miasta dodali łabędzia w czerwonej tarczy. Ostatni z rodu Švamberków w Ronšperku, Petr II, nie uznał następstwa Ferdynanda II Habsburga i wspierając nowo obranego króla Fryderyka Palatyńskiego przyłączył się do powstania, zakończonego klęską w bitwie na Białej Górze. Zmarł w 1621, a jego żonie i ośmiorgu dzieciom skonfiskowano majątek Poběhovice. W październiku 1620, prawie miesiąc przed bitwą na Białej Górze, zamek Ronšperk został zajęty przez katolickie wojska Don Marradasa. Majątek przejął potomek katolickiej rodziny mieszczańskiej z pobliskiego Horšovskiego Týnu, Severin Táhlo z Horšteinu. Miasto zubożało, a w 1632 w większości spłonęło. W 1648 mieszkało tu 11 rolników, 6 chałupników i 23 ogrodników, z których większość oprócz uprawy ziemi utrzymywała się także z rzemiosł. Były też 24 opuszczone zagrody.