Emil Umiastowski był także wicegubernatorem grodzieńskim w czasach zaboru rosyjskiego.
Po pierwszej wojnie światowej Umiastowscy czynnie wzięli udział w życiu odradzającej się ojczyzny. Bronisław Umiastowski został pierwszym kwestorem Uniwersytetu Stefana Batorego w Wilnie i jego współtwórcą, a Janina markiza Umiastowska tworzyła dla Uniwersytetu fundację w Żemłosławiu. Markiza uczestniczyła również pracach nad odkryciem grobów królewskich i książęcych w Katedrze Wileńskiej.
Z tej rodziny pochodził także znany białoruski prozaik, polityk i poeta Franciszak Umiastouski.
Współcześnie Umiastowscy skupiają się wokół Mazowieckiej Fundacji Historycznej comites Umiastowskich i prowadzą liczne działania animujące kulturę.
Janina Zofia Monika z hrabiów Ostroróg-Sadowskich ur. w Moszczenicy k. Piotrkowa Trybunalskiego na Mazowszu (jej mąż to hrabia Władysław Umiastowski), otrzymała od papieża Benedykta XV tytuł markizy (margrabiny). Zmarła w Rzymie, zakładając w 1943 testamentalnie Fundację Rzymską swego imienia, która prężnie działa do dziś pod nazwą Fondazione Romana Marchesa J.S.