to często pogarda dla amerykańskiego charakteru narodowego i niechęci do Amerykanów, ich obyczajów, zachowań, strojów, etc; to odrzucenie amerykańskiej polityki zagranicznej i przekonanie co do złośliwości amerykańskich wpływów i obecności w każdym miejscu na świecie”.
R.O. Keohane i P. Katzenstein definiują antyamerykanizm jako „psychologiczną tendencję do podtrzymywania negatywnego poglądu na temat amerykańskiego społeczeństwa i Stanów Zjednoczonych w ogólności”.
Zjawisko kojarzone jest obecnie głównie z lewicą i z politycznym islamem. Antyamerykanizm prawicowy praktycznie pozostaje w zaniku i ogranicza się głównie do sfery kultury.
Antyamerykanizm europejski Źródeł antyamerykanizmu można się dopatrywać już w czasach uchwalenia Deklaracji Niepodległości Stanów Zjednoczonych (1776). W tym czasie część elit intelektualnych i politycznych Europy przyjęła krytyczny stosunek do USA, czyli byłej kolonii. Jako główne negatywne stereotypy wobec Amerykanów ukształtowały się wówczas: sprzedajność, wulgarność, niedoskonałość, brak autentyczności oraz poczucie niejasnego zagrożenia wynikające z zainteresowania nowym, dużym państwem. Jako istotną „wadę” USA podkreślano też niższość kulturową Ameryki, a później także (paradoksalnie) krytykowano eksport amerykańskiej kultury do Europy (amerykanizację).