Szkielet wykonano z elementów stalowych o łącznej masie 3500 t, połączonych 430 000 nitów i 180 000 śrub, a także z żelbetu, na który zużyto 500 t prętów zbrojeniowych, 3550 t cementu oraz wiele tysięcy metrów sześciennych reńskiego żwiru i reńskiego piasku. Na szkielecie zbudowano następnie elewację, wykonaną z 3,5 miliona cegieł z Boom i oblicowaną piaskowcem z Burgundii. Elewacja reprezentowała styl art déco i cechowały ją pionowe, długie wykusze w wieżowej części budynku. Była ozdobiona reliefami przedstawiającymi indyki oraz króliki, ponadto obecne na niej były także hermy i figura Matki Bożej.
W budynku mieściły się sklepy na parterze i pomieszczenia związane z działalnością jego właściciela (podziemne pomieszczenie ze skarbcem i dwukondygnacyjna sala z okienkami bankowymi), a poza tym głównie mieszkania, kilka herbaciarni (m.in. De Torenkelder i Cuperus) oraz restauracja z tarasem dachowym i pergolą. Wnętrza obiektu, podobnie jak jego formy zewnętrze, urządzono w oparciu o styl art déco. W głównej, wieżowej części budynku po jego oddaniu do użytku znajdowały się cztery windy, które poruszały się z prędkością 1,5 m/s i mogły przewieźć około 10 000 osób dziennie (obecnie część wieżowa ma dwie windy, niższa część zaś 13). Początkowo gmach był nazywany Torengebouw (pol.