Kolejno zajmował stanowiska planisty, kierownika działu planowania, organizacji i zatrudnienia, od 1957 do 1967 zastępcy dyrektora ds. administracyjnych i handlowych. Od 16 października 1967 do 31 października 1977 sprawował stanowisko naczelnego dyrektora Sanockich Zakładów Przemysłu Gumowego „Stomil” w Sanoku. W tym okresie trwała rozbudowa tej fabryki oraz inwestycje poboczne (mieszkaniowe i obiekty oświatowe). Po odejściu ze Stomilu powrócił do Autosanu, gdzie w 1978 był starszym specjalistą ds. sprzedaży (handlu) i eksportu. Z pracy tamże przeszedł na emeryturę.
Od 1944 do 1947 działał w ZHP w Sanoku. Od 1947 należał do PPS, a od 1954 do PZPR. Pełnił funkcje członka komisji kontroli partii (1956–1959), członka plenum Komitetu Powiatowej PZPR (1967–1977), członka komisji ekonomicznej KP i Komitetu Miejskiego PZPR. Był członkiem Miejskiej Rady Narodowej w Sanoku kadencji 1961–1965 i 1965–1969. Od 1978 należał do koła miejsko-gminnego ZBoWiD w Sanoku. Na bazie studium wojskowego otrzymał stopień podporucznika.
Od 1950 jego żoną była Elżbieta Maria z domu Wojnarowicz (zm. 2016), z którą miał synów Andrzeja (1952–2015) i Wojciecha (ur. 1959).
Zmarł 26 stycznia 1996W treści inskrypcji nagrobnej podano datę 21 stycznia 1996, zob. .