Jan Feliks CharlewskiW ewidencji wojskowych C. K. Obrony Krajowej był określany w języku niemieckim jako „Johann Charlewski”. (ur. 12 maja 1894 w Ustrobnej, zm. 29 grudnia 1918 na Persenkówce) – podporucznik Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy.
Życiorys Urodził się 12 maja 1894 w Ustrobnej, w rodzinie Władysława. Kształcił się w Krakowie. Tam 26 lutego 1918 zdał eksternistycznie egzamin dojrzałości w C. K. II Wyższej Szkole Realnej.
Po wybuchu I wojny światowej w sierpniu 1914 został żołnierzem Legionów Polskich był żołnierzem 2 pułku piechoty w składzie I Brygady. Uczestniczył w działaniach zbrojnych podczas kampanii karpackiej. Po otrzymaniu ran przebywał na leczeniu w Krakowie. Następnie został powołany do służby w armii austriackiej. Formalnie był wojskowym C. K. Obrony Krajowej z przydziałem do 18 pułku piechoty. Został absolwentem szkoły oficerskiej ukończył szkołę oficerską w Bazin. Został mianowany chorążym w rezerwie piechoty z dniem 1 października 1916. Został skierowany do walk na froncie rosyjskim, gdzie otrzymał ciężkie rany. Po kilku miesiącach powrócił do Krakowa. Do 1918 pozostawał przydzielony do przemianowanego pułku strzelców nr 18.