Pożywieniem słowików modrych są głównie owady (w tym pluskwiaki, chrząszcze i mrówkowate); wśród tych gniazdujących w Chinach stwierdzono również jagody i nasiona traw. Badane w Japonii osobniki przynosiły pisklętom pokarm składający się (pod względem wagowym) w 36% z dorosłych owadów, w 28% z ich larw, w 18% z pajęczaków i w 18% z niezidentyfikowanej materii. Słowiki modre żerują na podłożu oraz nisko w podszycie; biegają lub skaczą podobnie do kureczek Porzana. Badania aktywności w obrębie zimowisk wykazały, że występuje wyraźna struktura przestrzenna uczęszczanych i omijanych miejsc, która w dużej części utrzymywała się z roku na rok. Wskazuje to na ocenę jakości siedliska z dużą dokładnością. Pieśń słowików modrych to donośne, gwałtowne trylowanie tri-tri-tri-tri, tjuree-tiu-tiu-tiu. Wśród samców z Rosyjskiego Dalekiego Wschodu odnotowano od 7 do 14 rodzajów pieśni (średnio 10,9 na osobnika).