Włodzimierz Marian Dzięga (ur. 5 sierpnia 1952 w Radzyniu Podlaskim, zm. 24 lutego 2002 w Lublinie) – polski polityk, samorządowiec i inżynier, działacz opozycyjny w PRL.

Życiorys Syn Ryszarda i Stanisławy, pochodził z rodziny chłopskiej. W 1977 ukończył studia na Wydziale Technologii Maszyn Politechniki Warszawskiej, potem do 1979 pracował jako technolog w Zakładzie Produkcyjnym ZREMB w Międzyrzecu Podlaskim. W latach 1979–1986 technolog i wicedyrektor w zakładzie w Branica Suchowolskiej, należącym do Warszawskich Zakładów Mechanicznych PZL-WZM Delta. We wrześniu 1980 wstąpił do NSZZ „Solidarność”, był m.in. przedstawicielem radzyńskiego oddziału w Międzyzakładowym Komitecie Założycielskim Regionu Środkowo-Wschodniego, a od października 1981 szefem zarządu oddziału. Po 13 grudnia 1981 przebywał w ukryciu, współorganizował zbiórkę na rzecz rodzin internowanych. Zatrzymany 26 sierpnia 1982 i poddany rewizji, zaś w 1985 zdegradowany ze stanowiska wicedyrektora zakładu pracy. Od 1986 do 1989 uczestniczył w duszpasterstwie środowiska inteligenckiego przy parafii Trójcy Świętej w Radzyniu Podlaskim.