Pojawiają się krytyczne recenzje Łukasza.
Powieścią «Pierwszy cios» Łukasz zapoczątkował cykl książek dla dzieci. Dalej zostały opublikowane «Małym i starym o Włoszech i Rzymie» (1956), «Jakiej barwy są rzemiosła» (1960), «W niebie i na ziemi» (1966) Gianniego Rodariego; «Opowieść o tym, jak zając szukał odwagi» (1956) Vladimira Filipovića; «Dzieci francuskich dokerów» (1958) André Stila; «Rybak i Kot» (1959) Branka Ćopića; «Alicja w Krainie Czarów» (1960, przekłady wierszy) Lewisa Carrolla oraz «Jan Bibijan» (1961) Elina Pelina.
W 1955 prawdziwym wydarzeniem zostały publikacje «Pani Bovary» i «Fausta», dzieła wielowarstwowego, bardzo skomplikowanego i trudnego do przetłumaczenia, zwłaszcza jego drugiej części. Goethe tworzył «Fausta» przez 60 lat, posługiwał się różnymi stylami i leksyką, w tym także obsceniczną. Na odmianę od tłumaczy, którzy usunęli z dzieła oprócz wulgaryzmów wszystko, co uważali zbędnym, dostosowali go do jednego stylu, Łukasz pozostawił wszystko jak u Goethego. Za co trafił pod ostrą krytykę.