W 1989 zaangażowany w sprzeciw wobec wyborów 4 czerwca, od 1990 do 1993 kierował biurem prasowym Miejskiej Komisji Koordynacyjnej NSZZ „Solidarność”. Następnie związany z Bezpartyjnym Blokiem Wspierania Reform (od 1993 do 1997 szef biura poselskiego Zdzisława Pisarka), w wyborach w 1997 otwierał jeleniogórską listę okręgową Bloku dla Polski. Od 1997 do 2001 kierował dolnośląskimi strukturami Chrześcijańskiej Demokracji III RP. Był też członkiem zarządu krajowego tej partii. Pracował jako asystent prezesa spółki oraz specjalista marketingu i public relations w Ruch SA i KGHM Polska Miedź. W latach 2002–2005 zastępca pełnomocnika ds. integracji europejskiej Józefa Piniora przy Urzędzie Wojewódzkim we Wrocławiu, zaś od 2004 do 2009 – asystent Piniora w Parlamencie Europejskim. Z ramienia Socjaldemokracji Polskiej w 2005 kandydował do Senatu w okręgu nr 1 (zajął 12. miejsce na 16 kandydatów). W 2007 ponownie wystartował do izby wyższej, tym razem w okręgu nr 3 z ramienia KKW Lewica i Demokraci, zajmując 8. miejsce na 11 kandydatów.