Argumenty przeciwko pederastii Według Williama A. Percy’ego III niektórzy badacze, tacy jak Bernard Sergent, uważają, że w kulturze jońskiej Homera istniał homoseksualizm, który nie przybrał jeszcze takiej formy, jak później pederastia. Sergent twierdzi, że zrytualizowane stosunki męsko-chłopięce były szeroko rozpowszechnione w Europie od czasów prehistorycznych.
Achilles jest najbardziej dominujący, a wśród wojowników w wojnie trojańskiej cieszy się największą sławą. Patroklos wykonuje takie obowiązki, jak gotowanie, karmienie i pielęgnacja koni, jest jednak starszy od Achillesa. Obaj bohaterowie sypiają też z kobietami:
Inne interpretacje z czasów antycznych Próby zredagowania tekstu Homera podjął się Arystarch z Samotraki w Aleksandrii około 200 r. p.n.e. Arystarch uważał, że Homer nie zamierzał, aby oboje byli kochankami. Zgodził się jednak, że fragment „tylko my dwoje” sugeruje związek miłosny i twierdził, że jest to późniejsza interpolacja.
Kiedy Aleksander Wielki i jego powiernik Hefajstion podczas swojej kampanii azjatyckiej przechodzili przez Troję, Aleksander uczcił święty grób Achillesa i Patroklosa na oczach całej armii, co zostało odebrane jako wyraźna deklaracja ich związku. Wspólny grób i działanie Aleksandra pokazują, jak ważny był związek Achillesa i Patroklosa w tamtym czasie (ok. 334 r.