Natomiast wzmiankowana przecznica nosiła po wojnie nazwę ulicy Sandomierskiej, lecz dziś ona nie istnieje w związku z budową w latach 80. XX wieku nowego węzła drogowego Placu Społecznego, który całkowicie zatarł dawny układ urbanistyczny i komunikacyjny.
W 1881 r. zasypano koryto Oławy, zmieniając miejsce ujścia tej rzeki do Odry. Zlikwidowano wówczas most leżący na przedłużeniu dzisiejszej ulicy Zygmunta Krasińskiego. Umożliwiło to także przedłużenie alei Juliusza Słowackiego w kierunku wschodnim i jej urządzenie w postaci reprezentacyjnej, zielonej alei miejskiej, oraz urządzenie terenu spacerowego – Promenady Staromiejskiej – oraz parku – Park Juliusza Słowackiego.
Zabudowa ulicy powstawała sukcesywnie, a zachowane dziś budynki pochodzą głowinie z końca XIX wieku lub początku XX wieku. Północny odcinek po jego powstaniu również był zabudowany powoli i stopniowo, a największą, ostatnią inwestycją była budowa gmachu pocztowego w latach 20. XX wieku. Wzdłuż całej długości ulicy przebiegały tory tramwajowe.
Teren cmentarzy, które stopniowo ulegały likwidacji, od 1888 r. był sukcesywnie przekształcany w skwer z placem zabaw dla dzieci, następnie urządzony w 1892 r. według projektu H. Richtera, przed 1945 r. modernizowany (Königl Hebammen Institut, Spielplatz).