W pierwszym hamburskim procesie załogi Ravensbrück, toczącym się od 5 grudnia 1946 do 3 lutego 1947 odpowiadała przed brytyjskim Trybunałem Wojskowym. Więźniarka Isa Vermehren, powołana jako świadek odciążającym winę Mewes, zeznawała, iż oskarżona była „przyzwoita” i „nieprzekupna” (podobne zeznania na korzyść oskarżonych były składane zazwyczaj przez kobiety należące w obozie do uprzywilejowanych grup więźniarekKathrin Kompisch: Täterinnen. Die Frauen im Nationalsozialismus, Böhlau Verlag Köln 2008, , s. 185.).

Ostatecznie Trybunał Wojskowy skazał Mewes (za udział w maltretowaniu więźniarek) na 10 lat pozbawienia wolności. Skazana została zwolniona z więzienia 26 lutego 1952 za „dobre sprawowanie”Kathrin Kompisch: Täterinnen. Die Frauen im Nationalsozialismus, Böhlau Verlag Köln 2008, , s. 198.. Mewes żyła następnie w Hameln oraz Körbecke, gdzie pracowała jako kelnerka. W 1968 wyszła za mąż. Zmarła w 1998, nie budząc do tego czasu zainteresowania.

Przypisy

Bibliografia Erpel, Simone: Im Gefolge der SS: Aufseherinnen des Frauen-KZ Ravensbrück. Begleitband zur Ausstellung. Berlin 2007, .

Linki zewnętrzne Zdjęcie Margarete Mewes

Kategoria:Nadzorczynie SS Kategoria:Urodzeni w 1914 Kategoria:Zmarli w 1998 Kategoria:Personel Ravensbrück Kategoria:Niemieccy zbrodniarze wojenni w okresie II wojny światowej