W 1905 powrócił do Polski w wyniku przyspieszonej amnestii. Zamieszkał w Girsach, gdzie porządkował swoje materiały badawcze z Jakucji, które przekazał Petersburskiej Akademii Nauk oraz Muzeum im. Aleksandra III w Petersburgu. Na przełomie 1906 i 1907 wyjechał do Wiednia na uzupełniające studia medyczne, a w 1906 zaangażował się we współtworzenie PPS-Frakcji Rewolucyjnej. W 1907 podjął terenowe prace badawcze na Madagaskarze jako członek w Wiedniu, jednak badania te nie zostały opublikowane. W latach 1908–1912 przebywał w Girsach oraz w posiadłościach matki – Bilewszczyźnie i Antoniszkach, biorąc wówczas ślub i zajmując się życiem rodzinnym.

W roku 1912 przeniósł się z rodziną do Petersburga, gdzie podjął pracę na kierowniczym stanowisku w „Prodamecie”, syndykacie związanym z przemysłem metalurgicznym, w którym pracował do 1917. Od 1915 zaangażował się w działalność w organizacjach takich jak: Polskie Zrzeszenie Niepodległościowe i Polskie Towarzystwo Pomocy Ofiarom Wojny (PT POW), w ramach którego od 1916 działał w Centralnym Komitecie. W kwietniu 1917 Rożnowski został, m.in. z Aleksandrem Prystorem członkiem Komisji Likwidacyjnej ds. Królestwa Polskiego przy Rządzie Tymczasowym w Piotrogrodzie.